Πρόκειται για χώρο προσαρμοσμένο στις σύγχρονες ταξιδιωτικές τάσεις, ο οποίος στεγάζεται σε όροφο τυπικής πολυκατοικίας του ‘60 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και δημιουργήθηκε στα πλαίσια της ανάπτυξης του project Olvios Suites, αποτελώντας την συνέχεια του Olvios Design Suite. Το εν λόγω έργο αφορά στην μετατροπή χώρου γραφείων 160 τμ σε τέσσερις σουίτες πλήρως εξοπλισμένες με μπάνια, κουζίνες και αποθηκευτικούς χώρους, στις οποίες ο επισκέπτης οδηγείται μέσω ενός κεντρικού διαδρόμου ιδιαίτερης αισθητικής.

Η σχεδιαστική πρόκληση έγκειται στην έλλειψη υποδομών της προϋπάρχουσας χρήσης καθως και στους περιορισμούς που προκύπτουν από το ακανόνιστο δομικό πλέγμα του κτιρίου. Κυρίως όμως έγκειται στο ότι το αποτέλεσμα του σχεδιασμού έπρεπε να διέπεται από την έννοια του Όλβιου. Στην Ομηρική διάλεκτο Όλβιος σημαίνει ευδαίμων, ευτυχισμένος άνθρωπος. Επομένως, το ζητούμενο ήταν χώροι άρτιοι τόσο εργονομικά όσο και από άποψη αισθητικής, που είναι λιτοί και ταυτόχρονα οικείοι, ώστε να δημιουργούνται συνθήκες για μια ευχάριστη διαμονή.

Όσον αφορά στο εσωτερικό των διαμερισμάτων, η εκτεταμένη χρήση του ξύλου (όπως για παράδειγμα το κλασικό δάπεδο σε μοτίβο ψαροκόκαλου) προσδίδει στον χώρο ζεστασιά και συνδυάζεται αρμονικά με την τεχνοτροπία στους τοίχους, τις μεταλλικές λεπτομέρειες και τις γυάλινες επιφάνειες, που δίνουν ένα ύφος πιο βιομηχανικό. Παρόμοια λογική διατηρήθηκε και στα μπάνια, όπου δύο ειδών πλακίδια σε λευκό μάρμαρο και σε τόνους του γκρι συνδυάζονται με τα ξύλινα και τα μεταλλικά στοιχεία των επίπλων, δημιουργώντας μια ισορροπημένη εικόνα.

Για τις σουίτες ζητήθηκε εξαρχής να υπάρχει, σε όποιο βαθμό είναι εφικτό, η δυνατότητα απομόνωσης των υπνοδωματίων, χωρίς ωστόσο να κατακερματίζεται ο χώρος. Σε αυτή την κατεύθυνση σχεδιάστηκαν ειδικές κατασκευές, οι οποίες πέρα από τον προφανή λειτουργικό τους ρόλο ικανοποιούν την παραπάνω συνθήκη. Έτσι, ένα στοιχείο μιας κεντρικής ραφιέρας και ένας συρόμενος καθρέφτης μιας ανοιχτής ντουλάπας μπορούν να σύρονται πέρα από τα όρια των αντίστοιχων κατασκευών και να διαχωρίζουν τους χώρους, λειτουργώντας σαν ιδιαίτερες συρόμενες πόρτες, που όμως δεν γίνονται αντιληπτές εξαρχής.

Στα διαχωριστικά χρησιμοποιήθηκε εκτενώς το γυαλί σε διάφορες υφές και βαθμούς διαπερατότητας, ώστε να απομονώνονται οπτικά τα υπνοδωμάτια, χωρίς ωστόσο να παρεμποδίζεται η διέλευση του φυσικού φωτός.

Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στον σχεδιασμό του διαδρόμου, καθώς στόχος ήταν να έχει κοινές αναφορές με τα εσωτερικά των διαμερισμάτων, διατηρώντας παράλληλα την δική του ταυτότητα. Στο δάπεδο κατασκευάστηκε ένα γεωμετρικό χαλί από τρία είδη πλακιδίων, βιομηχανικού ύφους και μαρμάρινα, το οποίο σε συνδυασμό με το ιδιαίτερο χρώμα των τοίχων και τα custom-made γραμμικά φωτιστικά από μέταλλο δημιουργούν έναν χώρο ιδιαίτερο. Η είσοδος που διαχωρίζει τον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας από τον διάδρομο του Όλβιου είναι μια κατασκευή από μαύρο μέταλλο και θολό γυαλί με υφή, η οποία ενισχύει το βιομηχανικό ύφος του διαδρόμου, κάνοντας παράλληλα μια έμμεση αναφορά στο παρελθόν και στον χαρακτήρα του κτιρίου.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ / DESIGN: RMS archstudio
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Γεώργιος Ράπτης-Τεχνική Εταιρία
PHOTOGRAPHY: N.Vavdinoudis-C. Dimitriou / Studiovd.gr